Arbocuratieve samenwerking: Beroepsziekten

Op 23 november 2017 vond het symposium ‘Arbocuratieve samenwerking’ plaats, georganiseerd door de ministeries van SZW en VWS. Het symposium is georganiseerd rondom vier deelthema's waarop arbocuratieve samenwerking plaatsvindt; kanker en werk, infectieziekten, psychische klachten/ aanpassingsstoornissen en longziekten. Voor het symposium zijn vijf video’s gemaakt waarin goede voorbeelden op het gebied van samenwerking worden vertoond. Dit is de inspiratievideo voor het thema beroepsziekten.

Arbocuratieve samenwerking: Beroepsziekten

De brandweer heeft in zijn dagelijkse praktijk met name te maken met rook en roet, als het gaat om brand.

En rook, roet, zoals we weten, daar zitten gevaarlijke stoffen in, kankerverwekkende stoffen.

Bij de brandweer werken wij met 20% beroeps en 80% vrijwilligers.

 Aangezien wij werken met stoffen die direct invloed hebben op dat orgaan, de long.

Hebben wij ook diverse onderzoeken gedaan om te kijken hoe kunnen wij deze aandoeningen zo veel mogelijk terugdringen.

Wat is nou het probleem in Nederland als kijkt naar de brandweer.

Dan is de zorg, de bedrijfsgezondheidskundige zorg voor de brandweer is versnipperd.

Er zijn verschillende partijen in Nederland die die zorg bieden.

Wel volgens hetzelfde kader, maar allemaal verschillende instanties.

Dus er is niet een uniforme aanpak en ook niet dataverzameling vanuit de verschillende aanbieders voor de bedrijfsgezondheidzorg bij de brandweer.

Dus er is ook niet terug te kijken of te kijken in data, welke verbanden zie ik en welke patronen kom ik tegen?

Wij proberen landelijk een gezondheidsmonitor verder te professionaliseren, om onze mensen in hun levensloop te kunnen volgen..

En te weten, wat is er nou nodig om zo veilig mogelijk op te kunnen treden.

Als een collega van een incident komt en die heeft in die rook en roet gezeten, dan is hij vuil.

En we willen dat hij zo snel mogelijk naar een genormaliseerde, schone situatie komt.

Maar het allerbelangrijkste is dat wij vanaf het allereerste moment met onze mensen in gesprek zijn gegaan over de gedragsverandering.

Omdat schoon is het nieuwe stoer en zo hebben we dat ook gebracht.

Dus in feite is het bijna een marketing achtige campagne geweest om mensen bewust te maken van de risico’s die ze lopen..

En ook verantwoordelijk te maken voor hun eigen veiligheid en hun eigen gezondheid.

Voor die beroepspopulatie is in feite goeie zorg ingeregeld. Die zijn in dienst van een veiligheidsregio en daar is een contract en dat is geregeld.

Die vrijwilligers die doen dit werk er even naast en die hebben dus eigenlijk twee banen.

Onze bedrijfsartsen beschikken zowel over de kennis van de praktijk als over de medische kennis.

De koppeling daartussen is uiterst belangrijk voor onder andere de huisarts.

Het is natuurlijk wel heel raar dat de bedrijfsarts geen toegang heeft tot het elektronische patiëntendossier.

Daar zou je afspraken over kunnen maken dat met toestemming van werknemer ook de bedrijfsarts als onderdeel van die zorg toegang heeft in dat EPD.

Al is het maar over deelgebieden waar je dan toegang tot zou kunnen hebben.