Werken met radon

Radon is een radioactief edelgas dat van nature ontstaat in de bodem. Via de bodem en de daarvan gemaakte bouwmaterialen, maar ook via water, komt radon in woningen en andere gebouwen terecht.

Radon kan door radioactief verval veranderen in een niet-gasvormige radioactieve stof. Deze stof kan zich hechten aan zwevende stofdeeltjes. Deze stofdeeltjes blijven na inademing achter in de longen en geven daar ioniserende straling af. Die straling kan bijdragen aan het ontstaan van longkanker. Erkend is verder dat roken in combinatie met blootstelling aan hoge niveaus van radon een groter individueel risico op longkanker oplevert dan deze factoren los van elkaar.

In het Besluit basisveiligheidsnormen stralingsbescherming (Bbs) is daarom een bepaling opgenomen die als doel heeft werknemers te beschermen tegen bestaande blootstellingsituaties. Hiermee worden situaties bedoeld die worden veroorzaakt door blootstelling aan radon dat afkomstig is van de werkplek zelf. Wanneer er over een vastgesteld referentieniveau heen wordt gegaan, moet deze blootstelling worden opgeteld bij de geplande blootstelling tijdens het werk. In het Bbs is het maximum voor radon op de werkplek, net als voor woningen, op 100 Bq/m3 gesteld. Hierbij kunnen hogere waarden tot 300 Bq/m3 worden vastgesteld, als de nationale omstandigheden dit rechtvaardigen.